Çeyrek Asırlık Bir Yazı...

   Sanırım an itibariyle 25 yılı doldurdum. '' Ne yaptın o kadar yılda ? '' diye sorulduğunda vereceğim yanıt, genelde hiç ama bazen az bir şey yaptım diyebilirim. Hayal ettiklerimi değil belki ama hayal bile edemediklerimi yaptım, yaşadım. Yeri geldi iyi şeyler oldu hayatımda genelde çabuk bitti. Kötüleri de oldu tabi ki, onlarda izlerini bırakıp gitti. Bu kadar yılda tek saniye biriktiremedim. Bundan sonra da zor biriktiririm. Bu zamana kadar hep sevgi besledim, çalıştım, hep sinir oldum, kızdım, kıskanmadım, hırs yapmadım, başarılı da olamadım doğal olarak, hayal ettim, gerçekleştiremedim.
   

   '' Hayat '' dedim, bitecek bir noktada, haliyle bende hep virgül koydum sonlandırmak istemediğim cümlelerimin sonuna...

   Gelecekte ne kadar vaktim olduğunu bilemeden yaptım tüm saydıklarımı ve yine kalan sürede yapmaya devam edeceğim. Sadece 25 yılı geçti. Kalanından haberim yok ama biteni saydım. Tüm sevdiklerimi yanımda, her yaşamam gerekeni hayatımda ve iz bırakmayı istiyorum sadece bu hayatta...

- 25 -

Söylemeden Yatıp, Yazmadan Uyuyamamak

   Yine çıktı ruhumun derinliklerinden yukarılara doğru, yine her tarafta
karamsarlık bulutları, ne geçip gitti ne de aldıklari yetti, neşenin
toprağını serpmiştim üzerine oysa ki, onu da aştı ve tekrar geldi.Hoşgeldin;


   Umutları karanlıklarda bırakan düşüncelerim, kaybettiklerimin yerine
koyamadıklarım ve yarın olmasını istemediğim bugünlerim...Sessizliğin duvarlara çarpmasının yarattığı yankının verdiği ruhsal
huzursuzluk, nabzının atmadığını düşündüren yaşamdan uzaklara bakarak
daldığın dakikalar, sokak lambasının dahi yüzünün bir kısmını
aydınlattığı durum, uykunda başını okşayanı hissetmeden rüyaya dalmak,
son nefesin alınmadan tüm nefesini vermek gibi, bu yazdıklarım
anlaşılır ya da anlatılır değil bunlar ?

   Güçlü olmanın en zor yanları, her zaman ayakta kalabilmek, karanlıkta
ağlasanda aydınlıkta gülebilmek, hissettirmeden hissedebilmek..

   Zayıflıklarımın cümlelerimde kalması dileğiyle..

Parçalı Bulutlu Yaz Olursa…

Şarkıyı da dinleyip okuyabilirsiniz...

      Gözünün önünden geçer parçalanmış bulutlar, içinde hayatlar belirir irili ufaklı, yaşadığın hayatlar.. Kimi yağmur da görünür, kimi Güneş göründüğünde, bazen zaman ile belli olur, gece ya da gündüz olduğunda ama mutlaka yakalanırsın yalnız kaldığında…

     Her zaman film gibi göremezsin tüm yaşadıklarını, o istediği zaman gösterilir sadece gözünün önünde tam da düşündüğün yerde beyninin içerisinde.

     Gülümseyişini dağıttığın sokaklarda, somurtkanlığın yakalar seni, korkar karamsarlığa kapılırsın bir yankesici önünü kesmişçesine… Hani sen cebindekileri teklif edersin ama o yine de seni alır senden ve o sokakta bıraktığın gülümseyişlerini.

     Önce kadehi bırak elinden sonra kağıt ve kalemi, bırak düşünceler kilitli kalsın kafanın içerisinde, ne yaz ne söyle, düşün ve dinle yeter.